Зеңбіректен атып, дененің неге парабола бойымен ұшатынын көр. Оның қозғалысы екі қарапайым қозғалыстан құралады: горизонталь бағытта ол бірқалыпты ұшады, ал тік бағытта жоғары лақтырылған доп сияқты алдымен баяулап, сосын жылдамдайды. Осьтердегі көлеңкелер мен стробоскоп мұны көрнекі көрсетеді, ал таблодағы сандар оқулықтағы формулалармен сәйкес келеді.
Пунктир — формулалар бойынша бүкіл ұшу, тұтас сызық денемен бірге сызылады. Салыстыр: vₓ өзгермейді, ал vᵧ бірқалыпты кемиді де, ең жоғарғы нүктеде нөлден өтеді.
Ауаның кедергісі ескерілмейді (қызғылт сары доптан басқа), дене тегіс жерден h₀ биіктіктен лақтырылады. Орын мен жылдамдық дәл формулалармен есептеледі, сондықтан экрандағы сандар оқулықпен сәйкес келеді.
Қысқаша айтқанда: лақтырылған дене бір мезгілде екі қозғалысқа қатысады. Горизонталь бағытта ол бірқалыпты ұшады — vₓ = v₀·cos θ өзгермейді. Тік бағытта жоғары лақтырылған доп сияқты g үдеумен бірқалыпты үдемелі қозғалады. Осы екі қозғалыс қосылып, парабола береді. Мысал: v₀ = 20 м/с, θ = 30° — дене 5,1 м биіктікке көтеріліп, 2,04 с өткенде зеңбіректен 35,4 м жерге түседі. Осы сандарды қойып, тексеріп көр.
Бастапқы жылдамдықты горизонталь және тік бөліктерге жіктейді. θ — жылдамдық векторы мен көкжиек арасындағы бұрыш.
Горизонталь бағытта денеге ешқандай күш әсер етпейді, сондықтан горизонталь жылдамдық бүкіл ұшу кезінде өзгермейді.
Тік жылдамдық әр секунд сайын g-ға азаяды: тік бағытта дене тура жоғары лақтырылған дене сияқты қозғалады. h₀ — лақтыру нүктесінің биіктігі.
Ең жоғарғы нүктеде тік жылдамдық нөлге тең. Биіктік бастапқы жылдамдықтың тек тік проекциясына тәуелді.
Егер дене жерден лақтырылып, сол деңгейге түссе, көтерілу мен түсу бірдей уақыт алады, сондықтан T = 2t₁.
Қашықтық — горизонталь жылдамдықтың ұшу уақытына көбейтіндісі. Ол 45°-та ең үлкен; θ және 90° − θ бұрыштары бірдей қашықтық береді.
x(t)-дан уақытты өрнектеп, оны y(t)-ға қойсақ, y-тің x-қа квадраттық тәуелділігі шығады — тармақтары төмен бағытталған парабола теңдеуі.
Ұшу уақыты — y(T) = 0 теңдеуінің оң түбірі. Горизонталь лақтыруда (θ = 0) T = √(2h₀/g), жай жіберілген денедегідей.
Жылдамдық модулі тек лақтыру нүктесінен биіктікке тәуелді. α — жылдамдық векторының сол сәтте көкжиекпен жасайтын бұрышы.
Бұрыш жасай лақтыру деген не. Денені көкжиекке θ бұрыш жасай v₀ жылдамдықпен лақтырды, ал әрі қарай оған тек ауырлық күші әсер етеді. Ауаның кедергісін ескермейміз. Сонда дененің үдеуі әрдайым бірдей: a = g ≈ 9,8 м/с², және ол тік төмен бағытталған. Бұл көтерілгенде де, ең жоғарғы нүктеде де, түскенде де орындалады. Тас, доп, шлангтан аққан су ағыны, зеңбірек ядросы осылай ұшады. Мұндай қозғалыстың траекториясы — парабола.
Бір қозғалыстың орнына екеу. Галилей байқаған басты идея: горизонталь қозғалыс пен тік қозғалыс бір-біріне кедергі жасамайды. Бастапқы жылдамдықты екі проекцияға жіктейді: v₀ₓ = v₀·cos θ және v₀ᵧ = v₀·sin θ. Горизонталь бағытта күш әсер етпейді, сондықтан vₓ = v₀ₓ тұрақты және x = v₀ₓ·t. Бұл — бірқалыпты қозғалыс. Тік бағытта g әсер етеді, сондықтан vᵧ = v₀ᵧ − g·t және y = h₀ + v₀ᵧ·t − g·t²/2. Бұл — бірқалыпты үдемелі қозғалыс, дәл v₀ᵧ жылдамдықпен тік жоғары лақтырылған дененің қозғалысындай. Симуляторда мұны көлеңкелерден көруге болады: жердегі көк көлеңке тең Δt ішінде тең қашықтықтар өтеді, ал y осіндегі жасыл көлеңке бірте-бірте баяу көтеріліп, тоқтайды да, барған сайын жылдамырақ түседі.
Ұшу кезіндегі жылдамдық. Жылдамдық векторы әрқашан траекторияға жанама бойымен бағытталған. Оның горизонталь бөлігі vₓ өзгермейді, ал тік бөлігі vᵧ әр секунд сайын 9,8 м/с-қа азаяды. Ең жоғарғы нүктеде vᵧ = 0, бірақ жылдамдықтың өзі нөлге тең емес: дене vₓ жылдамдықпен алға ұшуын жалғастырады. Бұл — бүкіл ұшудағы ең кіші жылдамдық. h₀ = 0 болса, дене жерге өзі лақтырылған v₀ жылдамдықпен және сол θ бұрышпен, тек төмен қарай бағытталып түседі. Кез келген нүктедегі жылдамдық: v = √(vₓ² + vᵧ²) = √(v₀² − 2g(y − h₀)). Ол дененің жоғары не төмен ұшып бара жатқанына емес, тек биіктікке тәуелді.
Биіктік, уақыт және қашықтық. Көтерілу уақытын vᵧ = 0 шартынан табамыз: t₁ = v₀·sin θ / g. Ең үлкен биіктік H = v₀²·sin²θ / (2g). Жерден лақтырғанда көтерілу мен түсу бірдей уақыт алады, сондықтан толық ұшу уақыты T = 2v₀·sin θ / g. Ұшу қашықтығы — горизонталь жылдамдықтың ұшу уақытына көбейтіндісі: L = v₀ₓ·T = v₀²·sin 2θ / g. Мысал: v₀ = 20 м/с, θ = 30°. Сонда v₀ₓ = 17,32 м/с, v₀ᵧ = 10 м/с, t₁ = 1,02 с, H = 5,10 м, T = 2,04 с, L = 35,35 м. Осы мәндерді симуляторға қойып, «Өлшеулер» панеліндегі әр санды тексер.
Неге 45°. Қашықтық формуласында sin 2θ тұр, ол 2θ = 90° болғанда, яғни θ = 45° кезінде ең үлкен. Сонда Lmax = v₀²/g. Қосындысы 90° болатын бұрыштар (30° пен 60°, 15° пен 75°) бірдей қашықтық береді, себебі sin 60° = sin 120°. Бірақ үлкен бұрышпен дене биігірек әрі ұзағырақ ұшады. Мұны сахна астындағы оң жақ графиктен көруге болады: L(θ) қисығы 45°-қа қатысты симметриялы. Егер h₀ биіктіктен лақтырса, ең тиімді бұрыш 45°-тан кіші болады: 10 м мұнарадан v₀ = 20 м/с жылдамдықпен 39,3° бұрышпен лақтырған тиімді, сонда дене жерден лақтырғандағы 40,8 м-дің орнына 49,8 м ұшады.
Биіктіктен лақтыру және горизонталь лақтыру. Егер денені h₀ биіктіктен лақтырса, ұшу уақытын y(T) = 0 теңдеуінен табады: T = (v₀ᵧ + √(v₀ᵧ² + 2gh₀))/g, ал қашықтық бұрынғыдай L = v₀ₓ·T. Мұнда L = v₀²·sin 2θ / g формуласы енді жарамайды. Горизонталь лақтыруда (θ = 0) басында тік жылдамдық жоқ, сондықтан дене жай жіберілгендегідей дәл сонша уақыт құлайды: T = √(2h₀/g). 20 м биіктіктен бұл кез келген горизонталь жылдамдықта 2,02 с. «Лақтыру мен құлау» тәжірибесімен тексер.
Басқа планеталар және ауа. Барлық формулада g бөлімінде тұр. Айда g = 1,62 м/с², Жердегіден 6 есе аз, сондықтан сол жылдамдықпен лақтырылған дене 6 есе биік әрі 6 есе алыс ұшады. Юпитерде (g = 24,8 м/с²) керісінше — 2,5 есе жақын. Нақты ауада доп парабола бойымен ұшпайды: кедергі оның жылдамдығын азайтады, түсер кезде траектория тіктеу болады, ал қашықтық айтарлықтай қысқарады. 25 м/с жылдамдықпен 45° бұрышпен тебілген футбол добы вакуумда 63,8 м ұшар еді, ал ауада — шамамен 40 м. Ол үшін ең тиімді бұрыш енді 45° емес, шамамен 41–43°. «Ауадағы доппен салыстыру» режимін қосып, қызғылт сары қисыққа қара.
Есептердегі жиі қателер. Ең жоғарғы нүктеде жылдамдық нөлге тең деп есептейді, ал шын мәнінде тек vᵧ нөлге тең. Ең жоғарғы нүктеде үдеу де жоғалады деп ойлайды, ал ол үнемі g-ға тең. Синус пен косинусты шатастырады: горизонталь проекция — v₀·cos θ, тік проекция — v₀·sin θ (бұрыш көкжиектен өлшенеді). T = 2v₀·sin θ / g және L = v₀²·sin 2θ / g формулаларын биіктіктен лақтыруға қолданады. Горизонталь жылдамдық құлау уақытына әсер етпейтінін ұмытады.
Симулятор қалай жасалған. Дененің орны мен жылдамдығы кадр бойынша жуықтап емес, x(t) және y(t) дәл формулаларымен есептеледі, сондықтан таблодағы сандар оқулықпен соңғы таңбасына дейін сәйкес келеді және көрсету жылдамдығына тәуелді емес. Ең жоғарғы нүкте мен жерге түсу сәті дәл есептеледі. Доптың ауадағы ұшуы (массасы 0,43 кг, диаметрі 22 см) 4-ретті Рунге — Кутта әдісімен сандық есептеледі. Түтін, ұшқын және шаң — тек әшекей, есептеуге әсер етпейді. Жерде g = 9,8 м/с² деп алынған.
Алдымен — осы бір тараудың симуляторлары мен есептері, кейін — бөлімнің іргелес тақырыптары.
Сол тақырып
Механика · Энергия
Механика · Энергия
Механика · Импульс
Механика · Дөңгелекті қозғалыс
Механика · Гидростатика