Зымыран қызған газды лақтырып үдейді: ол ауадан да, Жерден де емес, өз ағынынан итеріледі. Оны ашық ғарышта немесе ұшу алаңынан ұшыр, отын қорының азайып, жылдамдықтың өскенін бақыла — және зымыранның өз газын озып кететін сәтін ұста. Ғарышта зымыран импульсі мен лақтырылған газ импульсінің қосындысы әрқашан нөлге тең.
Есептеу дәл: қозғалыс уақыттың формулаларымен берілген, ал соққы, ату, көтерілу және отын біту сәттері теңдеулерден табылады, сондықтан сандар формулалармен сәйкес келеді және көрсету жылдамдығына тәуелді емес. Соққы мен ату лезде болады, ауа кедергісі жоқ, g = 9,8 м/с².
Зымыран Жерден ұшады: u = 3 км/с және m₀/m = 5 болғанда отын біткенше (80 с) ол 4,04 км/с жылдамдық алады — u·ln 5 ≈ 4,83 км/с-тан 0,78 км/с аз. Айырма — гравитациялық шығындар gt = 9,8·80 = 784 м/с. Жануды ұзақ ет (300 с): тарту салмақтан аз болады, ал зымыран отынның бір бөлігін жаққанша алаңда тұрады. Сосын ғарышқа ауыс: онда соңғы жылдамдық дәл u·ln(m₀/m)-ға тең және қозғалтқыштың жұмыс уақытына тәуелді емес. Бір сатыны бірінші ғарыштық жылдамдыққа 7,9 км/с дейін үдетіп көр.
Тұйық жүйеде өзара әрекеттесуге дейінгі импульстер қосындысы одан кейінгі қосындыға тең
μ — отын шығыны (секундтағы газ массасы), u — газдың зымыранға қатысты жылдамдығы
m₀ — бастапқы масса, m — зымыранның қазіргі массасы; екінші өрнек — t = 0 сәтінде көтерілетін, g = const тік ұшу
Сыртқы күштер әсер етпесе, жүйенің масса центрі бірқалыпты түзу сызықты қозғалады
Зымыран қалай қозғалады. Зымыран газды өзіне қатысты u жылдамдықпен артқа лақтырады. Импульстің сақталу заңы бойынша газ импульсті артқа алып кетеді, ал зымыран дәл сондай импульсті алға алады: қозғалтқыш әр секунд сайын μ массаны лақтырып, F = μu реактивті күш жасайды. Бұған тірек керек емес, сондықтан зымыран бос ғарышта да үдейді — бұрандаға не дөңгелекке итерілетін ештеңе жоқ жерде.
Циолковский формуласы. m массалы зымыран dm газ үлесін лақтырсын. Жүйенің импульсі сақталады: m·dv = u·dm, яғни dv = u·dm/m. Масса m₀-ден m-ге дейін кемігенше осындай қадамдарды қоссақ, v = u·ln(m₀/m) шығады. Жылдамдық тек газдың ағып шығу жылдамдығына және массалар қатынасына тәуелді, отынның тез не баяу жанатынына тәуелді емес: ұзақ жану сол жылдамдықты береді, тек үдеу аз болады.
Зымыран өз газын озады. m₀/m = e ≈ 2,72 болғанда зымыран жылдамдығы u-ға тең. Одан әрі зымыран өз ағынынан тез ұшады, ал жаңа ғана лақтырылған газ (оның ұшу орнына қатысты жылдамдығы v − u) енді алға, зымыранның соңынан қозғалады. u = 3 км/с кезде 7,9 км/с алу үшін m₀/m ≈ 14 керек: бастапқы массаның 93 %-ы — отын. Сондықтан зымырандар көпсатылы жасалады және бос бактарын тастайды.
Жерден ұшу. Жерде зымыранды ауырлық күші төмен тартады: v = u·ln(m₀/m) − gt, қозғалтқыш неғұрлым ұзақ жанса, «гравитациялық шығындар» gt соғұрлым көп. Тарту салмақтан аз болса (μu < m₀g), зымыран массасы F/g-ге дейін кемігенше алаңда тұрады — көтерілу сәті tкөт = (m₀ − F/g)/μ. Отын біткен соң зымыран инерциямен жоғары ұшып, H = hс + vс²/(2g) биіктікке дейін тежеледі.
Дәл осы заң зеңбіректің тебуінде — үздіксіз ағынның орнына бір «ату» — және серпімсіз соққыда жұмыс істейді. Модель идеал: m₀ = 100 т, g = 9,8 м/с² тұрақты, ауа кедергісі жоқ, ұшу тік.
Алдымен — осы бір тараудың симуляторлары мен есептері, кейін — бөлімнің іргелес тақырыптары.
Сол тақырып
Сол тақырып
Сол тақырып
Сол тақырып
Механика · Қозғалыс
Механика · Энергия